Even sta ik stil
en kijk ik om me heen
ervaar een groei
van klein naar groot
en geniet nu optimaal

ik kijk naar achter en
hoor, mijn leven
een verhaal.

Een levensweg met vreemde bochten
zovaak niet wetend waar te gaan
maar nu, oase, rust en licht
steeds weer een straal geluk

Ik kijk vooruit en zie
dat God met mij zal zijn
vertrouwen, hoef ik maar te geven
en Hij zal mij leiden in Zijn licht.

Dit gedicht verscheen ook op: http://www.ahfuncke.nl

 Paars is het om mij heen
intens gekleurd
koestert de bloem zich in de zon.

Kleuren spelen voor mijn ogen
een spel van onbezorgd geluk
in de dans van de natuur
wiegen bijen langs de knoppen
zingen zoemend van de zon.

 Bijen, bloemen, vogels
een pracht van kleuren, geuren, energie
beweging leeft in alle dingen
dankbaar voor de lentezon

Beweging doet de wereld springen
en is jong, zoals ze eens begon.

Jammerklacht na jammerklacht
het weer is slecht
geld heeft ons niks goeds gebracht
en al die politici die blijven zeuren
wanneer gaat er echt iets gebeuren?

Dit gaat mis
dat gaat fout
t leven is totaal geruxc3xafneerd
die is hypocriet
die andere nog slechter
waarom heeft hij er niet van geleerd?

Frustratie zit je hoog
ik hoor alleen maar woorden
grof gescheld
zou je even willen blijven staan?
Even op je knieen gaan
en de voorjaarsbloemen zien?
Ga je met me mee
de eendjes voeren of
wandelen, langs de zee?

Want anders gaat het fout
en is het echt wel mis;
zie toch hoe mooi de wereld is!

De thee was nooit zo zoet geweest
en zoveel smaak had brood
nog nooit gehad.

Het ontbijt waarmee
ze deze nacht besloten
opende een nieuwe wereld.
Alles was anders.

Hij sloot zijn hand
om haar beker.
Haar hand geklemd
onder zijn vingers
genoot
van de warmte van hem
en van de thee.

Alles was anders.
Door haar, door hem.
Alles samen.

 Warme beek

 Het water kabbelt door de beek
waar de zon op de velden schijnt

Het licht valt op de harde stenen
warmt druppels op.

De wind verkoelt de warme aarde
ze speelt een spel met de stroom.

De stroom
water, beek.

De zon,
warm en licht.

Licht stroomt.

Maak me warm…

In kleuren leeft de liefde voort
en geeft de aarde glans
geen grijze grauwe mist
geen zwarte donkre waas
de wereld is een kleurenpracht
rood, geel, groen, blauw
en alles ook daar tussenin
verbindt mij meer aan jou.

De wereld is een kleurenspel
alles wordt mooier op den duur
want liefde doet de wereld wel
maakt emotie waar en puur.

Kleuren stralen op een koele voorjaarswind
schamele zonnestralen bedruppen de natuur
ik adem de lente in,
nooit was het leven zo puur.

Vogels dansen door een zeeblauwe lucht
en een lammetje ontdekt zichzelf in de wei
de wereld is opgelucht
hoewel het maart is, lijkt 't mei.

Naar aanleiding van mijn wandeling in de watergraafsmeer vanmiddag een eerste gedicht 

Oude straten ademen een nieuwe geest
slechts de kerk en schoolgebouwen
vertellen hoe het is geweest:
de jugendstil, het nieuwe bouwen
die tijd is ongezien voorbij
nu vult de jup het straatbeeld
scheurt een cabrio langszij.

 Ga je dan even verderop
de groene zijstraat op en neer
dan komen snel de beelden
van het leven van weleer.
Dat is inspirerend aan zo'n wijk
het heden en 't verleden
leven welhaast tegelijk.

 Er zijn dingen die je niet kan vatten
omdat ze onverwoordbaar zijn
onverbeeldbaar, niet te zingen
soms hele kleine dingen
die van grote waarde zijn.

Wat waardering van je vrienden
of een aai over je hoofd
maar ook groter, in je leven
dat je schouwen kunt, soms even
en in gouden licht gelooft.

Als alles bij elkaar komt
alles goed is, en jij vol geluk
dan is met recht te zeggen:
mijn leven, dat kan niet meer stuk.

De aarde stort in zee
de zee bespoelt de aarde
zekerheden storten in
onrust, chaos, alles weg
westers Japan
verschrikt
bang.

Plaatsloze emotie
gevoel geruxc3xafneerd
hoe te redden
wat te redden
verstoorde wereld
opgeschrikt.

Watervloed na watervloed
Tsunami ongekend.
Niemand weet
wat deze stroom
nog later doet.

Aarde wakker
watervloed.